O Fundacji

Patronka Fundacji

Stanisława Bieńczak to ukochana Babcia współzożyciela Fundacji Andrzeja Bieńczaka. Całe swoje życie (ur. 11.07.1914 r., zm. 13.06.1999 r.) spędziła w podkarpackiej wsi Humniska. Niełaskawy los nie szczędził jej dramatów. Przeżyła jako malutka dziewczynka śmierć ojca, potem ukochanego męża, a nastęnie tragiczną śmierć 20-letniego syna. Za kilka lat zmarł jej drugi mąż i kolejny syn. Jej życie wypełniała ciężka praca na roli, w obejściu i w domu oraz modlitwa. Nigdy się nie skarżyła, zawsze służyła każemu kto był obokNiej. Otaczała ogromną miłością swoje dzieci, wnuki, całą rodzinę. Miała otwarte serce dla każego człowieka, każemu była przychylna, pomocna i wspierająca. Nieustannie pełna troski, ale zarazem ciepła i żczliwości. Zmiechem na twarzy niosła w spracowanych dłoniach kubek ciepłego mleka gościom przekraczającym próg jej domu. Była dla wszystkich wzorem do naśadowania, chodzącą miłością, aniołem dobroci. Nazwanie Fundacji Jej imieniem to hołd Jej pamięci.

 

 


Pomagają nam